เคล็ดลับการปล่อยวาง... "ถือให้เมื่อยไปก่อน"
ถาม ลองมาทุกวิธีแล้วในการปล่อยวาง แต่ไม่เคยทำได้เลย… ควรทำยังไงดี?
ตอบ
งั้นก็แบกต่อไปอย่างนั้นแหละ
เดี๋ยวพอมันหนักมากๆ เข้า… มันก็วางของมันเองแหละ จะไปยากอะไร!!!
เพราะถ้าลองมาหมดแล้ว แปลว่ายังไม่เจอวิธีที่ใช่ หรือยังไม่ถึงเวลาที่จะวาง
ถ้ายังไม่ถึงเวลา ก็ปล่อยให้แบกไปก่อนเหมือนเห็นเด็กคนนึงบนรถไฟ สะพายกระเป๋า เราก็บอกว่า หนู วางก่อนได้นะ เด็กก็บอกว่า ไม่ จะถือ สักพัก ปลดสายสะพายวางลง นั่นไง พอเริ่มรู้สึกหนัก เขาก็จะวางของเขาเองแหละ ไม่ต้องบอกเขาหรอก
มือที่ถือหินไว้ ถ้ายังไม่เมื่อยจนล้าจริงๆ มันก็ไม่ยอมปล่อย
ใจคนเราก็เหมือนกัน… ถ้ามันยังไม่เหนื่อยพอ มันก็ยังพอใจที่จะถือ ก็ต้องรับผลของการถือไปก่อน
พอมันเหนื่อยมากๆ ล้ามากๆ ปัญญาก็เกิด เอ้อ... งั้นลดความยึดมั่น ลดทิฏฐิลง แล้วยอมวางดีกว่า เมื่อยจนแขนล้าขนาดนี้ อย่างนี้แทบไม่ต้องบอกให้วางเลย วางได้เอง
ค่อย ๆ วางตอนนี้ วางด้วยปัญญา
หรือจะแบกเอาไว้ด้วยใจพังๆ ล่ะ